In het begin van de tijd...
de klok sloeg één.
Een dauwdruppel viel en de klok sloeg twee.
Door de dauw groeide een boom...
en de klok sloeg drie.
Toen maakte men van de boom een deur...
en de klok sloeg vier.
Toen kwam de mens tot leven...
en de klok sloeg vijf.
Tel niet...
verspil niet...
de uren op de klok.
Ziet, ik sta aan de deur en ik klop.
Gebaseerd op ware gebeurtenissen
Is dat de nieuwe George Bradshaw uurtabel, Eric?
Of één uit jouw wereldberoemde collectie verlopen spoorboekjes?
Ik heb een klein probleem...
die naar ik aanneem dit gezelschap wellicht ook interessant zal vinden.
Afgelopen donderdag...
keerde ik terug van een boekenveiling in Chester...
en vernam dat er vertraging was op de Manchester-Edinburgh lijn.
Het leek me nodig om snel mijn reisschema te moeten aanpassen...
waardoor ik in Crewe nog slechts drie minuten had om van platforms veranderen
Tickets vanuit Crewe.
U bent op de verkeerde trein, meneer. Dit is bestemming Glasgow.
De Edinburgh trein... heeft vertraging. Ik dacht zo...
als ik deze trein zo tot Carstairs nam, zou ik...
op tijd zijn om de Manchester - Edinburgh trein te nemen.
Dat zou u kunnen lukken. Geniet van uw reis, meneer.
Ik had u best kunnen gebruiken, vanmorgen in Taunton.
Ongecompliceerd genoeg, toch? Kijk.
De trein Bristol - Temple Meads... - De Bristol trein werd afgelast.
Welnu, in dat geval zou u kunnen...
Een vriend gaf me een lift.
Zo... - En hij gaf me een reisplanning.
Kijk, hij markeerde al de belangrijke punten op deze kaart.
Wist u...
dat Warrington beroemd was voor z'n wodka?
Het is ook de geboorteplaats van George Formby.
Is dat zo? - De meeste mensen nemen aan dat dat in Wigan was.
Of Formby.
Maar het was Warrington.
Met alle respect voor uw vriend, maar als hij alleen maar de wodka vernoemde...
kent hij Warrington alleen maar oppervlakkig.
De Zwarte Prins.
Herinnert u zich de zwarte prins?
Heeft er al zijn wapenrusting laten maken.
Warrington was echt de enige plek om naartoe te gaan, als je een harnas wilde.
Een soort straat van kleermakers in staal.
Jeetje!
Misschien moeten we uitstappen, en er eens een kijkje nemen.
Nou, als u Warrington al interessant vindt, moet u wachten tot we in Preston zijn.
Lancaster.
Bekend als de stad der ophangingen.
In Lancaster werden meer mensen door Assisen opgehangen dan waar ook...
met uitzondering van Londen.
Dat is Carnforth.
Dat is waar ze "Brief Encounter" hebben gefilmd.
Maar daar bent u natuurlijk veel te jong voor.
Mijn tante ging hem zien met een vriendin en een paar matrozen...
en ze vertelde me dat...
toen de actrice...
Celia Johnson. - Celia Johnson...
een beetje huilerig werd, de matrozen schreeuwden...
"Kom op, Trevor. Geef er haar een"!
Sorry.
Ik ben te ver gegaan.
Ik beloof dat ik me vanaf nu beter zal gedragen.
Ik ben nog nooit zo plotsklaps naar de Highlands gereisd...
maar ik was opeens weer single, zo te zeggen.
Ik... Ik dacht zo dat ik ze graag zou willen zien.
Dus, ik ga zo ver mogelijk tot Mallaig met de trein en vanaf daar...
met de bus naar Inverness en weer naar beneden langs de andere kant.
Wat denkt u?
De westkust is buitengewoon mooi.
U zou er misschien nog verliefd op kunnen worden.
En als ik verliefd zou worden, wat dan?
Wel, in plaats van de bus te nemen naar Inverness...
zou u kunnen overwegen terug naar Tyndrum te reizen en overstappen naar Oban.
En vanaf daar hebt u een willekeur aan tal van boottochten.
Iona, Staffa.
Het is heel romantisch.
Bent u romantisch?
Ik moet in Edinburgh zijn...
tegen woensdag.
"Volgende halte, Carstairs"!
Carstairs. - Carstairs.
Inderdaad.
Het was erg leuk u te ontmoeten.
U was een onverwachte bonus.
Nogmaals bedankt.
En dus zie je...
ben ik gedwongen tot de onwaarschijnlijke conclusie...
dat ik verliefd ben.
Dus?
Wat ga je doen?
Als je me nu zou willen excuseren?
Er zijn maar twee treinen van Inverness naar Edinburgh op woensdagen...
"Edinburgh Waverley". "Dit is de Edinburgh - Waverley".
Goedemiddag.
Wat een verrassing. - Wat een toeval.
Neemt u deze trein?
Ja, inderdaad.
Nou, het is maar dat dit zijn eindhalte is.
Het is niet helemaal toevallig.
Het is ook niet helemaal een verrassing.
Ik ben het niet echt gewend om mensen te ontvangen, zoals u zult zien.
Wat doe je?
Ik ging het even omroeren.
Mijn hemel.
Maar het zal aanbranden aan de pan... - Ga zitten.
Zo streng.
Streng maar verkeerd. - We zullen zien.
Ik vrees dat je een schuursponsje zal nodig hebben voor het aangebrande...
op de bodem van de pan. - Niet bewegen.
Waarom niet?
Omdat ik naar jou kijk.
Perfect.
Je maakt er nogal een maaltijd van.
Dat was toch de bedoeling.
Weet je, ik vroeg me af...
Ik heb nog nooit eerder een man met een snor gekust.
En ik denk niet dat ik een man met een snor nog eens ga kussen.
En als die man de snor zou wegdoen?
Ja, dat zou fijn zijn.
Ik ga gewoon in die mooie bruine ogen blijven kijken.
Waarom?
Ik weet het niet.
Dan denk ik niet meer aan de gebroken tanden en de armoedige kleren.
Niet zo armoedig vandaag, eigenlijk.
Trek ze dan maar beter uit zodat ik niet in de war raak.
Als je denkt dat dat een goed idee is.
Ik ben zo gelukkig.
Kleed je aan, Lomax.
Nee, nee, nee.
Nee!
De oorlog is voorbij! - Niet voor jou, Lomax.
Nee! Nee! Deze kant op, alstublieft.
Alstublieft... nee!
Eric! Oh, God!
Help ons! In godsnaam, laat iemand ons helpen!
Heren.
Jullie hebben allemaal dapper gevochten.
U was een aanwinst voor uw land.
Maar ik moet u meedelen dat Generaal Percival heeft besloten...
in de gegeven omstandigheden, tot onderhandelen, van als het ware...
een wapenstilstand.
Heeft hij de handdoek in de ring gegooid, meneer? Wat gebeurt er met ons?
Thorlby!
We zijn nog steeds een gevechtseenheid en je zal doen wat je gezegd wordt.
Je kunt beginnen door te vernietigen wat van waarde kan zijn voor de vijand.
Snel, heren.
Lomax.
Wat doe je?
Kan misschien nog van pas komen, meneer.
Christus de Almachtige.
Lomax, mijn vriend...
ik denk dat we net getuige waren van de val van het Britse Rijk.
Nummer u!
Te beginnen bij nummer één.
Eén.
Twee.
Drie.
Vier.
Vijf.
Zes.
Zeven.
Acht.
Negen.
Tien.
Boer.
Dame.
Heer.
Aas.
Gaat het?
En wat vind je ervan?
Ik wil hier niet volledig overnemen.
Je bent moe. Wil je een kopje thee?
Eric?
Wat heb je gedaan?
Ik dacht zo dat ik er toch de voorkeur aan geef dat de dingen zijn zoals ze waren.
Eric, wat is er mis? Je kan er met mij over praten.
Eric.
Alsjeblieft. Nooit of nimmer proberen te bemoeien met zaken die je niet aangaan.
Daar heb je geen bezwaar tegen, hoop ik?
Nee, natuurlijk niet.
Eric?
Ik was gewoon benieuwd of je deze rekeningen betaald had.
Eric?
Eric.
Mrs. Lomax? - Mike Moffat...
Northumberland Incasso Bureau. Afdeling niet betaalde rekeningen.
Deze heren zijn hier om mij bij te staan. - Is de heer Lomax thuis?
Niet-betaling? - Dat klopt, mevrouw.
U weet wellicht weet dat we ons hier al tweemaal eerder hebben aangeboden?
Nee, ik was niet op de hoogte. Ziet u, mijn man...
En die bezoeken werden gebracht nadat alle eerdere pogingen tot communiceren...
door middel van briefwisseling met de heer Lomax hebben gefaald.
Het spijt me, ik weet daar niets van.
Maar zou u het eventueel met mij kunnen regelen?
Mijn man is soms wel wat te ongeorganiseerd.
Kan u gebeurlijk nu de betaling uitvoeren, mevrouw?
Wij zijn bevoegd om zonodig...
het pand te betreden en een inventaris van de goederen op te maken.
U kunt hier niet zomaar binnenkomen.
Eric. Nee!
Laat vallen! - Nee, alsjeblieft!
Laat dat mes vallen!
Laat vallen, meneer!
Eric!
Eric, stop!
Alsjeblieft, waarom wil je niet met me praten?
Eric!
Eric, zo kunnen we niet leven.
Nee, laat mij. Ik ben in orde!
De veertiende van volgende maand, Burton.
Zelfde tijd. - Goed.
Zet het in je agenda. - Ja, dank je, oom.
Meneer Finlay.
Mrs. Lomax.
Ik wil weten wat er is gebeurd met Eric.
Daarover moet je met Eric praten. - Dat deed ik.
En hij verandert van onderwerp...
wanneer we dicht bij...
Hij komt tot aan de val van Singapore en dan is hij gewoon... dan slaat hij dicht.
En wil hij niet...
hij wil niet over praten over de spoorweg. Er is...
Ik weet het niet.
Ik was een verpleegster.
Twintig jaar.
Ik heb een hoop leed gezien.
Je kunt maar iets doen als je weet wat er mis is.
Het spijt me, maar ik kan u niet helpen voor Florence Nightingale te spelen.
Maar veel mannen doorstonden iets waar je niet eens aan kan beginnen te denken.
U moet ons gewoon laten proberen ermee om te gaan...
zo goed als we kunnen.
Mijn man kan er niet mee omgaan.
Hij is een puinhoop.
Oorlog laat littekens na, mevrouw Lomax.
Maar ik geloof niet in deze code van stilzwijgen die u hebt.
Echt niet.
En u kan voor mijn part blijven gestoord zijn en lijden voor de rest...
van uw leven, maar ik wil dat niet voor Eric. En ik kan niet zo leven.
Hij is een geweldige man.
Ik heb het gezien.
Ik hou van hem en ik wil hem terug.
Toen we thuiskwamen...
kon Eric het niet aan.
Dus trad hij toe tot de Koloniale Dienst...
en bouwde een dam in Afrika.
Hij schreef me om te zeggen dat ze daar een smalsporig...
spoorwegsysteem hadden en meer locomotieven en rollend materieel nodig hadden.
Maar dat alleen de Japanners de juiste soort hadden...
dus hij ging het doen zonder.
Toen hij terugkwam, nam hij...
hij nam deel aan deze bijeenkomsten maar alleen om hier gewoon wat te zitten.
Sprak in het geheel niet.
Hij deed alles...
om mensen te vermijden.
Reisde rond en rond door het ganse land om spoorwegmemoranda te verzamelen.
Ik denk dat het zo was hoe hij u ontmoette.
Heel z'n hele leven draaide om treinen.
Hier! Hier!
Hier!
Water!
Hier!
Hier! Water, alsjeblieft!
In het gelid, mannen. Niet achterblijven.
In de houding!
Jullie zijn veel gelukkige jongens.
Jullie ingenieurs.
Jullie hier om ons te helpen.
Als jullie goed helpen...
jullie zullen hebben een goede oorlog hier...
in deze goede plek.
Als jullie ons niet helpen...
jullie zullen terug naar spoorlijn gaan.
De lijn is niet een goede plek.
Nu een voor een doen nummer, alstublieft.
Eén. - Twee.
Drie. - Vier.
Vijf. - Zes.
Zeven. - Acht.
Negen. - Tien.
Elf.
Twaalf.
Dertien. - Veertien.
Vijftien. - Wie heeft zich overgegeven?
Ik heb me nooit overgegeven.
We zouden daar nog steeds moeten vechten, nu.
Maar we vechten niet, of wel? We werken voor de Japanners.
Ik werk niet voor die smerige Japanners.
We moeten hier weg.
Ons organiseren.
Terugvechten.
Ontsnappen?
We zijn met meer dan zij.
We zouden naar buiten kunnen wandelen.
Ieder van ons. - Kalmeer, Thorlby.
Het is inderdaad makkelijk om naar buiten te lopen.
En wat dan?
Waar zou je heengaan?
Nou, we moeten toch ergens zijn.
We zijn niet van de rand van de wereld gevallen.
Meneer?
Waarom ga je niet hier zitten?
Wel, ik telde vier dagen...
noordelijk, van Singapore naar Bangkok...
en daardoor zitten we nu ongeveer ergens hier.
Daarna draaiden we in westelijke richting.
Dus?
Nou, er is geen spoorlijn ten westen van Bangkok.
In ieder geval was die er niet voor de oorlog.
Hoe weet je dat, Lomax?
Wel, ziet u, de Britten...
zij dachten aan het bouwen van een spoorweg die zou lopen...
helemaal van waar wij zijn hier in Thailand naar Birma.
Ze zouden een spoorlijn voltooien helemaal vanuit China naar India.
Mochten ze daar in geslaagd zijn, zou het zijn plaats hebben ingenomen naast...
al de grote spoorlijnen van de hele wereld.
Canadian Pacific.
Trans-Siberische. De Oriënt-Express.
Ja?
Waarom hebben ze die dan niet gebouwd?
Nou...
het bouwen van een spoorweg...
is een harde, ellendige taak.
Het wordt meestal gedaan door immigranten en gastarbeiders.
De grote Amerikaanse spoorwegen werden gebouwd door de Chinese boeren.
Zelfs de Britse spoorwegen...
werden gebouwd door Ierse grondwerkers die op de vlucht waren voor de hongersnood.
Maar soms...
is het gewoon te moeilijk om een spoorweg te bouwen.
Het is honderden mijlen naar Birma...
door bergen en oerwoud.
De Britten vonden...
dat een dergelijk spoor bouwen...
niet een daad van onderneming zou zijn...
maar eerder één van extreme barbaarsheid...
en wreedheid.
De omstandigheden zouden van die aard zijn...
dat degenen die niet sterven...
zouden willen dat ze dat wel zouden doen.
Om een dergelijke spoorlijn te bouwen heb je meer nodig dan alleen arme immigranten.
Je hebt een leger nodig...
van slaven.
En dat leger zijn wij net geworden.
We zijn geen slaven.
Wij zijn soldaten. Onthoud dat.
En we gaan ons best doen voor die arme drommels aan de lijn.
Lomax... Withins...
hoe geraken we alvast aan een radio?
Lomax.
Dit moet het zijn.
Daar gaan we.
Hierzo.
Heb je het?
Hier.
Dat is goed.
We hebben een batterij nodig, maar, Lomax...
wat hebben we nog meer nodig?
Nou, ik kan werken aan een antenne.
Maar we moeten die condensator hebben.
Wie heeft die?
Jackson, denk ik.
Maar hij werkt aan de lijn.
Geweldig!
Majoor?
Majoor York?
Het is Lomax, meneer.
Communicatie.
Wat is het probleem?
Ze is uitgeput, maat.
Net als de rest van ons.
Jackson...
Het is, heel mooi.
Hoe heet het?
De rivier?
Maenam Kwae Yai.
Maenam Kwae Yai?
Maenam Kwae Yai. (De rivier Kwai)
Dank u.
Maenam Kwae Yai.
Maenam Kwai Yai.
Niet goed. Ja.
Klaar?
Wat als Hitler in Londen zit?
Wat vertellen we de mannen dan?
Lijkt me nogal heel erg onaannemelijk.
Hij doet het!
Het werkt.
Dit is het BBC Home and Forces programma.
Dit is Bruce Belfidge.
De As-strijdkrachten in de Westelijke Woestijn...
zijn na twaalf dagen en nachten...
van onophoudelijke aanvallen door onze land- en luchtstrijdkrachten...
op dit moment in volle aftocht.
Hun wanordelijke colonnes worden dag en nacht meedogenloos aangevallen...
door onze landmacht en de Geallieerde Luchtmacht.
Deze morgen was er het gerucht...
dat er net over de heuvel Duitse tanks waren.
Gewapende patrouilles gingen er op af.
Bomen werden gekapt tot wegversperringen...
en donderslagen en bliksem verscheen laag over de stad en weefden...
Wat wij hebben gedaan is het weer oprakelen van het smeulend vuur...
in Britse harten...
hier en over de hele wereld...
die zal gloeien...
Majoor... Majoor York.
De Russen hebben Stalingrad heroverd.
Ze zijn op de vlucht, meneer.
Meneer?
Kom op, meneer.
We hebben Hitler op de vlucht.
Zo is dat, meneer.
En we bombarderen Duitsland 24 uur per dag...
nu de US Air Force zich heeft aangesloten.
De mannen, meneer, toch?
Je moet ze laten weten dat het de goede kant opgaat.
We hebben Hitler op de vlucht.
Geef het door.
De Russen hebben Stalingrad ingenomen.
Wees voorzichtig.
Bleven vechten tot ze bijna geen munitie meer hadden.
Onze troepen in het noorden legden een rookgordijn...
en onder dekking daarvan trokken ze een eindje terug...
terwijl onze bommenwerpers er ingingen in drie dodelijke golven...
om een hevig bombardement uit te voeren...
tot dusver, één van de zwaarste van de hele campagne.
De kerkklokken werden thuis weer geluid voor het eerst sinds het begin van de oorlog.
Thorlby.
Finlay.
Withins.
Lomax.
Lomax!
Soldaat.
Ik denk dat dat het dapperste was wat ik ooit heb gezien.
Hoewel ik loop door het dal van de schaduw des doods...
ik vrees geen kwaad.
Want Gij zijt bij mij.
Uw roede en uw staf, die vertroosten mij.
Gij bereidt de tafel voor mij in aanwezigheid van mijn vijanden.
Ja, heil en...
genade volgen mij voor de rest van mijn leven.
Het was...
waanzin.
Maar jij kunt erover praten.
Waarom kan hij er niet met me over praten?
Ik zei het je al, je kan je onmogelijk voorstellen wat hij heeft meegemaakt.
Wat heb ik gezegd? Wat? Alsjeblieft.
Sluit mij niet uit.
Alstublieft.
Hij was een tijdje bij ons.
Een week of zo.
Wij hebben ons best gedaan om hem weer zo goed mogelijk op te lappen.
Maar we wisten dat het nog niet voorbij was.
Ze kwamen voor hem.
Die jonge officier.
Kempeitai.
Hun geheime politie.
Lomax. We zijn tevreden, je bent schuldig.
Je zal binnenkort worden gedood...
maar het zal in je voordeel zijn om me de waarheid te vertellen.
Hef je armen op.
Je komt met mij mee.
En dan hebben we hem niet meer gezien gedurende twee weken.
Hij heeft me nooit verteld wat ze met hem gedaan hebben.
Er zijn een aantal dingen, Patti, die zo slecht zijn...
zo vernederend en...
beschamend...
Ik weet niet of je er ooit met hem zal kunnen over praten.
Zeker niet met iemand waar je van houdt.
Of wil van houden.
Ik moet het proberen.
Patti.
Eric.
Ik hoop dat je niet van plan bent daarin te springen.
Als gentleman zou ik me verplicht voelen je achterna te gaan...
en dat zou wel eens het einde kunnen betekenen voor mij.
De mannen noemden me doorgaans "oom".
Ze dachten dat ik voor hen zou zorgen...
en dat deed ik ook terwijl wij daar waren.
Maar hier...
elke maand staar ik in die...
verbitterde, half wakkere gezichten...
en ik weet dat ze me hard nodig hebben om weer tot zichzelf te komen.
Maar dat kan ik niet.
Er is niets wat ik nu voor hen kan doen.
Ik denk dat je meer voor hen doet dan je denkt.
Eric deed iets prachtigs.
Hij stak zijn nek uit...
om ons hoop te geven in een nachtmerrie, 5000 mijl van huis.
Hij zou moeten...
medailles en eerbetoon krijgen.
Kun je hem dat dan niet doen inzien?
Nee.
Het is te laat.
De enige keer dat ik hem heb zien oplichten was toen jij in z'n leven kwam.
Patti...
Ik heb hier iets.
Ik denk dat het het meest...
gevaarlijke iets is wat ik ooit in mijn hand heb gehouden.
Jij moet beslissen...
of Eric het moet zien.
Het is hij.
De jonge Kempeitai officier.
En hij leeft nog.
Nagase.
Ik weet niet wat hij zal doen...
als we het hem zeggen.
Maar verdient Eric niet een kans...
voor gerechtigheid?
Zal jij hem daarin bijstaan?
Wat hij ook doet?
Wat hij ook doet.
Dat zal ik.
Ik kan me niet voorstellen dat het erger is dan wat hij nu doorstaat.
Hij is het, is het niet?
De klootzak is terug in Kanburi.
Terug op de plaats van de misdaad.
Kun je dat geloven?
Hij leeft dus nog?
En hij leeft er ook van...
door de spoorlijn te tonen aan toeristen.
Brug over de godverdomse River Kwai uitstapjes.
Nagase.
Ik had het laten vertalen.
Zoek hem op.
Hij zal er geen idee van hebben dat je komt.
Het verrassingselement, Eric.
Altijd goed.
De jaren die ik heb doorgebracht...
me inbeeldend dat ik hem gevonden had.
Hem doen smeken.
Hem doen schreeuwen.
Ik heb mezelf in slaap gesust op die geluiden.
Het breken van z'n tongbeen, en het eetstokje door het oog.
Je hebt een slechte timing.
Hoe bedoel je?
We zijn geen soldaten meer, oom.
We zijn bankbedienden, leraren...
ingenieurs, gepensioneerden.
Als je met dit een jaar geleden was gekomen, zou ik op hem hebben gejaagd.
Maar nu ben ik een echtgenoot.
En zij is alles voor mij.
Geen enkele echtgenoot zou haar behandelen op de manier waarop jij dat doet.
Jij straft haar.
Jij straft haar!
Toen we ons overgaven, zeiden de Jappen dat wij geen mannen meer waren.
Echte mannen zouden zichzelf hebben gedood.
Ze zouden sterven van schaamte.
Maar we zeiden "nee".
We zullen leven om je te bevechten.
We zullen leven voor wraak.
Maar wij niet, nee.
Wij leven niet.
We murmelen wat mee in het koor.
Wij kunnen niet liefhebben.
We kunnen niet slapen.
We zijn een leger van geesten.
Wat gebeurde er in die kamer?
Wat hebben ze met je gedaan?
Ik denk dat je nu moet gaan.
Verspil dit niet.
Ten minste één van ons, verdient wat rust.
Het is te laat voor mijen de andere jongens, maar...
jij was de sterkste. Je was de beste van ons.
Doe dit voor mij.
Alstublieft.
Kom op. We lopen met Finlay mee naar het station.
Je... je wilt dat ik met je meega?
Ik dacht zo dat we hem langs de voorkant konden laten gaan, voor 'n kleine rondgang.
Ik ben geen treinspotter.
Ik ben een spoorwegliefhebber.
Je weet dat wij elkaar ontmoet hebben op een trein.
Je kunt niet zomaar zeggen: "een trein" als je praat over Eric.
Je moet zeggen, welke trein, wanneer die werd gebouwd...
waar hij stopte, hoeveel wielen hij had.
Ik ga hem iets heel duidelijk maken.
Iets wat hij niet zal kunnen negeren.
Ja?
Oh, mijn God.
Oké, dank je wel.
Het is Finlay...
Waar?
Warminster.
Hij moet de Birmingham trein hebben genomen, veranderd van...
Stop ermee. Stop daarmee!
Dit is wat je ook van plan bent te gaan doen, is het niet?
Is dat wat je wilt?
Ik heb je gezien met hem.
Je geheime gesprekjes.
Dat is wat er gebeurt wanneer jij je er begint mee te bemoeien.
Ik hoop dat je nu tevreden bent.
Moge hij vrede met God hebben door onze Heer...
Jezus Christus, en zich verheugen in de de hoop op de heerlijkheid van God.
En dat niet alleen, maar wij verheugen ook in de verdrukkingen...
wetende dat de verdrukking...
lijdzaamheid brengt...
Geduld en gelatenheid...
en ervaring, hoop...
Eén.
Twee.
Drie.
Vier - Vijf.
Zes.
Zeven.
Acht.
Negen.
Tien.
Boer.
Dame.
Heer.
De bloemen zijn een offergave voor de Moeder der Waters.
Zij symboliseren het verlangen te boeten voor enig kwaad...
dat de pelgrim heeft gedaan in het leven.
Ik dacht dat alle Boeddha's dik en vrolijk waren.
Nee, de dikke Boeddha is niet Boeddha.
Deze Boeddha is Siddhartha Guatama.
De grote Boeddha, de stichter.
De dikke is een monnik.
Hij heet Putai.
Boeddha is geen naam.
Het is een titel, zoals uw heilige, misschien.
Deze kant op, alstublieft.
Ik kom uit Japan.
Ik kom naar deze plek op bedevaart.
Dit is mijn 57ste bedevaart.
Dit gebied werd bezet door mijn land tijdens de oorlog.
We gaan naar het oorlogsmuseum van de Kempeitai.
Wij danken u voor uw bezoek.
Tot ziens.
Dank u, alstublieft.
Meneer...
ik vrees dat het museum gesloten is.
Ik kom van heel ver weg.
Ik heb een bijzondere belangstelling om te weten wat hier gebeurd is.
Wat is er met deze mensen gebeurd?
Het zal weer openen, morgenochtend.
Misschien kan u dan terugkomen?
Ik ben bang dat dit niet zal kunnen wachten tot morgen.
Het verbaast me dat je me niet herkent.
Ga zitten, mijnheer Nagase.
Meneer...
Lomax.
We zullen nu wel geen tolk meer nodig hebben, toch?
Natuurlijk, dat was niet je werkelijke functie de vorige keer, was het niet?
Je zal binnenkort worden gedood.
Maar het zal in je voordeel zijn, ondertussen mijn vragen te beantwoorden.
Hoe kan dat in mijn voordeel zijn?
Je vrienden hebben al bekend dat er een radio werd gebouwd...
om samen te zweren met onze vijand.
Zij zeiden ook dat jij de leider bent van dit complot.
Hij kan je nog veel meer aandoen...
dan je te doden.
We willen weten over de kaart.
Waarom heb je een kaart getekend?
Het is een kaart van de spoorweg. - Dat weet hij.
Voor wie is die kaart?
Voor mij. Het is de spoorweg.
We weten dat het de spoorweg is.
Waarom heb je een kaart van het spoor getekend?
Ik ben een spoorwegliefhebber.
Enthousiast?
Ik hou van treinen.
Ik hou echt van treinen.
Je gebruikte deze om te communiceren...
met de Thaise ondergrondse en hun Chinese financiers.
Nee, dat deed ik niet.
Hoe zou ik dat kunnen doen?
Je ontvangt informatie en vervolgens geef je ze door aan hen met dit.
Hoe kon ik dat doen?
Ik stel de vragen.
Jij moet ze beantwoorden.
Maar het is een ontvanger.
Het ontvangt signalen.
Hij kan ze niet zenden.
Hoe kan je nu verzenden met een ontvanger?
Je bouwde deze zender de Chinezen te vertellen over onze spoorwegen!
Dus...
Waar praat je dan in?
Als het een zender is heb je ook iets nodig om er in te praten. Waar?
Jij stelt geen vragen.
Ik stel de vragen.
Jij beantwoordt de vragen.
Ik probeer alleen maar, jou te helpen.
Dank u.
Zeg het hun.
Of zullen het je hun doen vertellen.
Eerste persoon enkelvoud, geen derde persoon meervoud. Jij...
martelde mij, zie je. Niet zij. Jij.
Ze waren bang dat je...
Nee, jij is de tweede persoon. Je moet in de eerste persoon spreken.
Ik martelde jou...
Luitenant Lomax.
Probeer het eens. Ik...
Ik kan dit niet meer volgen.
Ik wil vragen... - Nee, nee, jij vraagt niets. Ik vraag.
Ik stel de vragen. Jij beantwoordt.
Waarom heb jij de radio gebouwd?
Wie heeft je geholpen de radio te bouwen?
Niemand.
Niemand heeft me geholpen.
Ik bouwde het zelf. - Leugenaar.
Je vertelt leugens.
Waarom heb je de radio gebouwd?
Om...
Om naar te luisteren.
Stemmen te horen.
Om te weten wat er thuis gebeurt.
Aan het begin van de tijd...
de klok sloeg één.
Toen viel een dauwdruppel...
en de klok sloeg twee.
Wie vroeg jou om de kaart te tekenen?
Van de dauw groeide een boom...
en de klok sloeg drie.
Waar heb je de componenten gehaald voor de radio?
Toen maakte men van de boom een deur...
en de klok sloeg vier.
Nee!
De mens kwam tot leven...
en de klok sloeg vijf.
Tel niet...
verspil niet...
de uren op de klok.
Ziet, ik sta...
aan de deur en ik klop.
Ik had niet verwacht dat je nog in leven zou zijn.
Nee, natuurlijk niet. Je dacht dat je ermee weg zou komen.
Waarom leef jij nog?
Waarom leven wij nog?
Nee, JIJ.
Waarom ben JIJ in leven?
Je was een oorlogsmisdadiger. Waarom hebben ze je niet ophangen?
Niet een oorlogsmisdadiger.
Slechts een tolk.
Je was Kempeitai! Jij wist alles!
Waarom hebben ze jou laten leven?
Rustig aan.
Nu luisteren!
Wij zijn van plan jullie fair te behandelen.
Wij zijn beschaafde mensen...
maar we gaan er wel voor zorgen dat gerechtigheid zal geschieden.
Jullie gaan overgebracht worden...
naar Bangkok, terwijl wij gaan uitmaken welke feiten...
we jullie ten laste zullen leggen.
Vertaler?
Ja, meneer.
Kempeitai?
Nee, meneer.
Vertaler.
Heb je gewerkt voor de Kempeitai?
Marteling? Mishandeling?
Alleen vertaling.
Daarheen.
Ik werkte voor de commissie van oorlogsslachtoffers.
Ze hadden behoefte aan tolken.
We reisden de spoorweg af.
We vonden dode lichamen.
We identificeerden hen.
We brachten ze naar hier om passend te worden begraven.
Dus je hebt langs de spoorlijn, de mannen begraven die je geholpen hebt te doden.
Het is dan dat ik zag...
dat er zo veel lijken lagen.
Zo veel mannen.
Ik had niet gedacht dat er zovelen waren overleden.
Vermoord.
Het woord dat je zoekt is: vermoord.
Zovelen die werden vermoord.
Ga door.
Vermoord.
Ja.
Dat is wat ik zag.
Zovelen vermoord.
Dus ik zal spreken.
Ik maak bedevaarten.
Ik werk aan...
verzoening.
Ik zal hen niet laten vergeten...
over de tragedie van de oorlog.
De wat?
De tragedie van de oorlog.
Nee, dit was geen tragedie. Dit was een misdaad.
Jij bent niet tragisch.
Jij bent een crimineel.
Je was een intelligente, opgeleide man...
en je deed niets.
Je bent een crimineel en een leugenaar.
Meneer Lomax...
Door mijn werk hier...
heb ik wat gemoedsrust in mijn leven gevonden.
Als ik je kan helpen...
Meneer Lomax...
ik probeer op deze vragen te antwoorden omdat je ze stelt.
Maar ik denk niet dat deze vragen de juiste vragen zijn!
Nee!
Moeder! Moeder! Moeder!
Waarom wil je me niet helpen? Moeder!
Genoeg!
Oké, ik zal het je vertellen! Ik zal het je vertellen.
Ik zal het je zeggen. Ik zal het je zeggen Ik zal het zeggen.
Ik zal het je vertellen, ik zal het je vertellen.
Ik zal je alles vertellen wat hoorden we op de radio.
Ik zal je de waarheid vertellen.
Terwijl jij hier aan je spoorweg aan het bouwen was...
vernietigen Amerikaanse onderzeeërs je aanvoerschepen.
Er is een tekort aan voedsel en brandstof in heel Japan.
Amerikaanse vliegtuigen bombarderen uw steden...
vernielen je bruggen...
jullie wegen...
de ziekenhuizen.
En er is niemand om ze te stoppen.
Jullie huizen branden...
en jullie gezinnen verhongeren.
Dat is wat ik heb gehoord, op de radio.
Je bent een leugenaar.
Je vertelt leugens.
Je hebt geen eer.
Jouw leger is verslagen.
Je overgeven als honden. Kijk naar jezelf.
Je moest je schamen, in leven te zijn.
Als mijn leger werd verslagen...
zou ik zelf mijn leven nemen om mijn eer te redden.
Je krijgt de kans nog.
Eén van de komende dagen.
Mijn moeder was al dood, toen het gebeurde.
Heel de oorlog lang...
schreef ik brieven naar het huis van een dode vrouw.
Wat vertel je de mensen...
over wat je ons hebt aangedaan?
We praten daar niet over.
Niemand zal daarover praten.
Dat doen wij ook niet.
En weet je waarom?
Omdat niemand het zou geloven.
Niemand zou geloven wat je ons hebt aangedaan.
Je behandelde ons als beesten omdat wij ons overgaven.
Je zei dat je zou liever sterven...
dan leven zonder eer.
Maar je ging niet dood.
Het was een leugen, die ze ons wijsmaakten.
Het waren allemaal leugens.
Dat we zouden winnen.
We zouden eer hebben.
Ze hebben tegen ons gelogen.
Alleen jij zei de waarheid.
Ongeacht wat we met je deden...
hield je vol.
Je liet me zien dat...
dat er niets meer waard heeft, dan dit leven.
Finlay...
Hij was mijn vriend.
Hij was een gevangene hier.
Hij legde jouw leven in mijn handen.
Hij wilde hier een einde aan maken.
Misschien...
is dat de reden waarom ik leef.
Voor deze dag.
Misschien leven we allebei...
voor deze dag.
Je kunt er een einde aan maken.
Je bent een soldaat, Lomax.
Jij hebt je nooit overgeven.
Ik ben nog steeds in oorlog.
Ik dacht dat ik je kwijt was.
Toen Finlay stierf, was ik bang.
Ik was bang dat jou hetzelfde zou overkomen.
Het was anders voor Finlay.
Hij had jou niet.
Geachte heer Lomax,
Ik was lid van het Japanse Keizerlijke Leger.
We behandelden u en uw landgenoten zeer, zeer slecht.
Het is lang geleden sinds de oorlog is beëindigd...
maar voor mij...
is dit een tijd van lijden.
De dolk van onze ontmoeting...
steekt diep in mijn hart.
Ik heb u nooit vergeten.
Ik herinner me uw gezicht...
uw armen...
uw ogen.
Ik moet er weer heen.
Ik wil dat je met me meegaat.
Ik zou het hier geen dag hebben uitgehouden.
Als jij hier was geweest...
zou je heel wat opschudding hebben veroorzaakt.
Je zou ons nog allemaal overleefd hebben.
Het spijt me.
Zo erg.
Ik wil die dag niet meer herbeleven.
Ik ook niet.
Geachte heer Nagase,
de oorlog is al vele jaren voorbij.
Ik heb veel geleden.
Maar ik weet dat u ook hebt geleden.
En u bent heel moedig...
en u heeft verbeten gewerkt...
aan de verzoening.
Hoewel ik niet kan vergeten...
wat er gebeurd is in Kanchanaburi...
verzeker ik u...
van mijn totale vergeving.
Ergens moet het haten ophouden.
Eric Lomax en Takashi Nagase werden hechte vrienden tot aan de dood van Nagase in 2011.
Lomax overleed in oktober 2012 Hij is 93 jaar geworden met Patti aan zijn zijde.
Vertaling: "Bère" Sync: R-Knorloading
==>> Www.WickedReaction.Ws <<==